Hayat, herkese aynı yolu sunmaz.
Kimi insan önüne serilen düz yollarda yürür, kimi ise engebeli, taşlı, çamurlu patikalarda ayakta kalmaya çalışır. Ama bir gerçek vardır ki; insan, bazı günler susarak, bazı günler sabrederek, bazı günler de dimdik durup mücadele ederek yaşar.

Her şeyin bir zamanı vardır.
Susmanın zamanı vardır…
Beklemenin zamanı vardır…
Geri çekilip gücünü toplamanın zamanı vardır…
Ama bir de savaşman gereken gün vardır.

İşte o gün geldiğinde artık mazeret üretmeyeceksin.
“Şimdi sırası mı?” demeyeceksin.
“Bana ne?” diyerek kenara çekilmeyeceksin.
Çünkü bazı mücadeleler sadece senin için değil; onurun için, emeğin için, ailene, dostlarına, memleketine ve inandığın değerlere sahip çıkmak için verilir.

Hayatta herkes iyi günde yanında olur.
Sofrada, başarıda, alkışta, ışıkların altında seni yalnız bırakmazlar.
Ama mesele karanlık gün geldiğinde kimin durduğu, kimin sustuğu, kimin yüz çevirdiğidir.
İşte o an insan hem çevresini tanır, hem kendini.

Savaşmak her zaman bağırmak değildir.
Bazen bir haksızlığa “dur” demektir.
Bazen namusuyla ayakta kalmaktır.
Bazen yalanın karşısında doğruda ısrar etmektir.
Bazen de herkes susarken gerçeği söyleyebilmektir.

Çünkü asıl savaş; silahla değil, karakterle verilir.
Asıl savaş; çıkar uğruna eğilip bükülmeden, doğru bildiğin yolda yürüyebilmektir.
Ve unutulmamalıdır ki, insanı büyüten şey rahat günleri değil, direndiği zor günlerdir.

Bugün birçok kişi menfaatine göre saf tutuyor.
Düne kadar omuz omuza görünenler, çıkar dengesi değişince başka kapılara yanaşıyor.
Dostluklar zayıflıyor, vefalar azalıyor, ilkeler pazarlık konusu yapılıyor.
İşte tam da bu yüzden mücadele eden insanın değeri daha da büyüyor.

Çünkü savaşman gereken gün, susarsan sadece bir adım geri atmış olmazsın;
kendinden de eksilirsin.
Hakkını savunmadığında, emeğine sahip çıkmadığında, doğruyu korkudan gizlediğinde, kaybettiğin şey sadece bir mesele olmaz; şahsiyetin yara alır.

Hayat bazen seni sınar.
Kimin dost, kimin yolcu olduğunu gösterir.
Kimin omuz verdiğini, kimin arkandan ittiğini ortaya çıkarır.
Ve o gün geldiğinde insan şunu anlamalıdır:
Kaçmak çözüm değildir.
Eğilmek kurtuluş değildir.
Sessizlik her zaman asalet değildir.

Bazen en büyük asalet, vakti geldiğinde mücadele etmektir.
Çünkü savaşman gereken gün savaşmazsan, sonra kazansan da içindeki yenilgiyi silemezsin.

Onun için;
Doğru bildiğin yolda yürüyeceksin.
Haksızlık karşısında susmayacaksın.
Emeğini, onurunu, hakkını sonuna kadar savunacaksın.
Ve gün gelip hayat seni bir kararın eşiğine getirdiğinde, tereddüt etmeyeceksin.

Çünkü bazı günler vardır;
ya boyun eğersin,
ya da tarihine, duruşuna ve yüreğine yakışanı yaparsın.

Savaşman gereken gün, savaşacaksın.

Şerif Akarçeşme KUŞA HABER Aydın ve Kuşadası’ndan haberdar olmak için www.kusahaber.com ve @kusa_haber takip edin.