HER PARLAYAN ALTIN, HER GÜLEN YÜZ DOST DEĞİLDİR!

ŞERİF AKARÇEŞME – KÖŞE YAZISI

Hayat insana çok şey öğretir. Ama en büyük dersleri bazen kitaplardan değil, insanlardan alırız.

Kimi zaman bir gülümsemeye inanırız, kimi zaman güzel bir söze kanarız. Dost bildiklerimize gönlümüzü açar, sırlarımızı paylaşır, en zor günümüzde yanımızda olacaklarını düşünürüz.

Ama zaman geçtikçe anlarız ki…

Her parlayan altın değildir. Her gülen yüz samimi değildir. Her “dostum” diyen de gerçek dost değildir.

Bazı insanlar vardır, yüzünüze gülerken arkanızdan konuşur. Yanınızdayken sizi över, yokluğunuzda sizi eleştirir. İşleri düştüğünde kapınızı çalar, sizin ihtiyacınız olduğunda ise ortadan kaybolur.

İşte hayatın en acı ama en değerli derslerinden biri de budur: İnsanları sözleriyle değil, davranışlarıyla tanımak gerekir.

Çünkü dostluk, güzel günlerde aynı masada oturmak değildir. Dostluk, zor günlerde de aynı yürekte yer bulabilmektir.

Menfaatin bittiği yerde dostluğu da biten insanlardan uzak durmak gerekir.

Ne yazık ki günümüzde insanlar çoğu zaman dış görünüşleriyle, makamlarıyla, paralarıyla ve çevreleriyle değerlendiriliyor.

Oysa insanı değerli kılan ne cebindeki para ne oturduğu koltuk ne de çevresindeki kalabalıktır.

İnsanı insan yapan vicdanıdır, merhametidir, dürüstlüğüdür ve karakteridir.

Güzel giyinmek kolaydır, güzel konuşmak da…

Ama güzel bir yüreğe sahip olmak, verdiği sözün arkasında durmak, kimse görmediğinde bile doğru olanı yapmak herkesin harcı değildir.

Unutmayalım ki makamlar geçicidir, servetler tükenebilir, alkışlar susabilir. Bugün etrafınızda olan kalabalıklar yarın dağılabilir.

Geriye yalnızca insanların kalbinde bıraktığınız iz kalır.

Bir insanın gerçek yüzünü görmek istiyorsanız ona ihtiyacınızın olduğu güne bakın. Sizinle bir çıkar ilişkisi kalmadığında nasıl davrandığını görün.

Çünkü gerçek karakter, menfaatlerin sona erdiği yerde ortaya çıkar.

Benim hayata bakışımda önemli olan, herkes tarafından sevilmek değil, doğru bildiğim yolda vicdanımla yürüyebilmektir.

Kimsenin hakkını yemeden, kimsenin arkasından iş çevirmeden, kimseye olduğundan farklı görünmeden yaşamak…

İşte asıl zenginlik budur.

Bazen dürüst olduğunuz için kaybedersiniz. Bazen doğruyu söylediğiniz için yalnız kalırsınız. Bazen de iyilik yaptığınız insanlardan kötülük görürsünüz.

Ama sakın ola ki başkalarının yanlışları yüzünden kendi doğrularınızdan vazgeçmeyin.

Çünkü başkasının karanlığı sizin ışığınızı söndürmemeli.

Hayat kısa…

Kırmaya, kandırmaya, iki yüzlü davranmaya, üç günlük dünya için insanları birbirine düşürmeye değmez.

Kalbiniz temiz, sözünüz doğru, duruşunuz sağlam olsun.

Herkese yaranmak zorunda değilsiniz. Herkesin sizi sevmesi de gerekmiyor.

Yeter ki aynaya baktığınızda gördüğünüz insandan utanmayın.

Ve unutmayın…

Altının sahtesi olabilir, dostluğun sahtesi olabilir, gülüşlerin sahtesi olabilir. Ama sağlam bir karakterin sahtesi uzun süre ayakta kalamaz.

Zaman, kimin gerçekten dost, kimin yalnızca yol arkadaşı olduğunu mutlaka gösterir.

Gerisi mi?

Gerisi zaten gelip geçici…